“Ik kan vanaf hier de vogeltrek zien”

Meneer Dijker (“Zeg maar Cees hoor”) wijst naar een foto aan de muur. “Dat is mijn huis, waar ik met mijn vrouw en dochters heb gewoond. Mijn opa heeft het in 1904 gebouwd. Het huis ligt midden in de polder, met een grote lap grond erbij.”   

Ideaal voor een natuurliefhebber als Cees. “Ik heb veertig jaar bij Natuurmonumenten gewerkt. In de zomer was ik vogelwachter, net als mijn vader. In de winter werkte ik als jachtopziener. Ik gaf ook excursies op De Schorren.” Daarnaast was hij actief als palingvisser.

 In september 2024 kreeg Cees een hersenbloeding. “Ik heb toen eerst in een verpleeghuis in Den Helder gewoond. Tot er plek was hier in Hollewal.” En dus is hij terug op het eiland, vlak bij zijn twee dochters en twee van zijn kleinkinderen. Zijn andere twee kleinkinderen wonen ‘aan de overkant’. 

Vanuit zijn appartement heeft Cees uitzicht op de tuin en de weidse Texelse luchten. “Ik kan vanaf hier de vogeltrek zien. Van de week waren er veel ganzen.” Ook andere vogels vliegen regelmatig aan zijn raam voorbij. “Putters, vinken, de watersnip. Mooi hoor.” 

Op een andere foto aan de muur zien we Cees trots poseren met het eerste kievitsei van het jaar. “Twintig jaar lang heb ik het eerste kievitsei op het eiland gevonden.” In maart 2023 zelfs nog op 82-jarige leeftijd. “Het nestje is wat slordig, maar een mooi eitje”, zo meldde hij in de Texelse Courant.  

 De krant schreef er toen bij: “Wie anders dan Cees Dijkers vindt het eerste kievitsei.” Cees lacht. “Al heeft ie ijs op de staart, de kievit broedt in maart.” 

Graag deelt hij zijn verhalen over de natuur. De fijnste momenten van zijn dag? “Als er iemand langskomt voor een praatje. Dat vind ik altijd gezellig.” Dan praat hij ook graag over zijn andere hobby: Feyenoord. “Ik heb zelf ook gevoetbald. Omdat ze geen keeper hadden, ging ik op doel. Ik hield ze aardig tegen.”  

 In Hollewal komt hij weleens oud-ploeggenoten tegen. Dat vindt hij een van de prettige dingen aan wonen op Texel: bekende gezichten, en altijd wel iemand om mee te kletsen. En zo woont Cees nog altijd op zijn geliefde eiland met de fraaie luchten en vogels, met zijn familie in de buurt. Op de plek waar hij zich het meest thuis voelt.