Win-Win voor iedereen

In het voorwoord van het Omring Magazine maak je kennis met Jos Rood. Hij heeft de ziekte van Parkinson. Zijn vrouw Ageeth is met liefde zijn mantelzorger. En met vrijwilliger René Boots maakt Jos elke week een mooie fietstocht door de omgeving. Wat betekent dit voor hen?

Onder de pannen

Ageeth Rood woont samen met haar man Jos in Wognum. “Mantelzorgen komt op je pad. Als je man ziek wordt, dan komt het heel dichtbij. Het begint met helpen met douchen. En dan maak je het ontbijt klaar, omdat je ziet dat een boterham smeren niet gaat. Het gaat steeds een stukje verder, want er zijn meer en meer dingen die Jos niet meer kan. Natuurlijk wil hij zelfstandig zijn. Maar parkinson is een progressieve ziekte. Op het ene moment kan Jos alles zelf – en dan láát ik hem ook. Maar het volgende moment staat hij ‘vast’ en lukt het niet. Hierdoor valt er niets te plannen. Via Omring zijn we in contact gekomen met vrijwilliger René. We zijn enorm blij dat Jos in hem een fietsmaat heeft gevonden met wie het zo goed klikt. Omring had geen betere match kunnen vinden. Jos kan zijn ei kwijt, ze bespreken van alles en begrijpen elkaar. Voor mij is het héél prettig om te weten dat hij onder de pannen is. Als hij alleen gaat fietsen, ben ik altijd een beetje angstig: komt hij wel aan, valt hij niet? Met René hoef ik daar niet over in te zitten. Ze drinken hier eerst een kopje koffie rond half tien ’s ochtends en dan vertrekken ze op de fiets. Pas rond één uur zijn ze terug. Zo heb ik ook de handen even vrij. Maar belangrijker nog: Jos is er écht even uit. Voor iedereen een win winsituatie.”

Genoeg raakvlakken

René Boots (60) is lid van Toerclub Wognum en fietsmaatje van Jos. “Fietsen is mijn grote hobby. Via Omring zag ik een oproep dat er een vrijwilliger werd gezocht om één keer per week te fietsen met Jos. Dat leek mij meteen leuk en interessant. Ik werk niet meer, dus ik heb de tijd. Bij de kennismaking bleek Jos dichtbij te wonen. Ook hebben we op de lagere en middelbare school bij elkaar in de klas gezeten. Daarnaast hebben we allebei een eigen bedrijf gehad in de agrarische sector. Jos als bloementeler, ik in de tulpen. Genoeg raakvlakken, wat een toeval. Sinds januari van dit jaar gaan we bijna elke week op pad. We bekijken de weersverwachting en of Jos’ gezondheid het toelaat. Doordat ik al heel wat tochten heb gemaakt, ken ik allerlei leuke routes en weggetjes waar Jos nog nooit eerder was geweest. Onderweg drinken we ergens een kopje koffie. We zijn gestart met twintig kilometer. Inmiddels zitten we al op de veertig. Vanuit Wognum kun je alle kanten op, dus we vermaken ons prima. Naast de fietstochtjes gaan we ook regelmatig even langs bij Jos’ voormalige bedrijven. Hij wil dan zien hoe het daar gaat. Vanuit mijn achtergrond heb ik hierin ook interesse. We kunnen prima met elkaar overweg, dus ik ben blij dat ik spontaan heb gereageerd op deze oproep als vrijwilliger. Het scheelt natuurlijk dat ik toch al graag fiets. Puzzelen met iemand zou me – zeg maar – ook lukken, maar dit geeft nog meer voldoening. En dit is natuurlijk ook de mooiste tijd van het jaar met al dat groen. Wat mij betreft gaan we er gewoon mee door!”

Hallo, hoe kan ik u helpen?

Chat met een medewerker