Mannebroeders in de bus, met op de achtergrond een boot
Meneer zit voorin met op de achtergrond de boot
Activiteitenbegeleidster achterin de bus

In woon- en zorglocatie De Zeester in Duinpark is sprake van kleinschalig wonen en zorg. Dit betekent dat bewoners, mensen in verschillende stadia van dementie, in kleine groepen samenleven. Zij worden begeleid door vaste zorgverleners en behandelaars, waardoor er meer ruimte is voor persoonlijke aandacht. Bewoners nemen zoveel mogelijk hun eigen beslissingen en worden gemotiveerd om te helpen bij dagelijkse activiteiten.

Omring > Mannenbroeders De Zeester genieten van geheugen prikkelend bustochtje
Laatst geplaatste items

Aalroken en barbecueën op zaterdag 9 september 2017 Het weerbericht voor 9 september was wel duidelijk: De aalrook- en barbeduedag werd dit jaar een ... Lees verder >


Geslaagde burendag bij Woonzorglocatie Sweelinkckhof Op zaterdag 23 september vond er weer een burendag plaats bij woonzorg locatie Sweelinckhof in Wo... Lees verder >


Wandel2Daagse Sweelinckhof Op dinsdag 5 en donderdag 7 september vond de Wandel2daagse plaats voor bewoners van woonzorgcent... Lees verder >

Alle nieuwsitems

Mannenbroeders De Zeester genieten van geheugen prikkelend bustochtje

06 jun

De Helderse Courant besteedt vanaf april 2012 iedere twee weken in de krant aandacht aan het thema 'dementie'. Dit artikel is geschreven door Petra Bies en verscheen op zaterdag 2 juni 2012 in De Helderse Courant.

Alle mooie boten zijn van Hessel

Het aantal dementerende mensen neemt sterk toe. De Helderse Courant besteedde eerder via drie themapagina’s aandacht aan de zorg voor deze mensen. Vandaag een reportage door Petra Bies over een bustochtje met bewoners van De Zeester.

Leven met dementie

Ha, een kotter in zicht. De mooie blauwe ogen van Hessel Bais beginnen te glimmen. ,,Die is van mij,’’ zegt hij stellig. Niemand in de bus twijfelt daar aan. Alle mooie boten die we tijdens het rondritje door Den Helder zien, zijn van Hessel. Zelfs het marinefregat.

Elke woensdagochtend en eens in de veertien dagen op vrijdag rijdt Omring-chauffeur Adriaan Kramer (60) voor bij woon-zorgcentrum De Zeester om bewoners mee te nemen op een uitstapje. Zo’n ritje is leuk, maar het prikkelt ook het geheugen van de dementerende passagiers. De tocht voert vaak langs plekken waar persoonlijke herinneringen aan kleven.

Werf

Dikwijls warme herinneringen. Zo komen we deze woensdagochtend langs de poort van de Oude Rijkswerf Willemsoord. De plek waar meneer Timmerman ooit zijn vrouw voor het eerst zag, toen zij kwam solliciteren op de werf en hij op de brug stond. Hij vertelt er graag over.

Het is een ’mannenbus’ vandaag. De twintigjarige activiteitenbegeleidster Sanne Meijer mag daarom van Henk Voorthuijzen eerst niet instappen, maar vooruit, in tweede instantie worden de dames aan boord toch gedoogd. Henk houdt wel van een grap. Onderweg strooit hij met uitspraken in dialecten. Het Urks komt voorbij, net als het Zeeuws.

Marineband

Associaties op wat er te zien is en wat er in de bus wordt verteld door Adriaan en Sanne. Of gevraagd. Want de twee strooien kwistig met vragen over wat er buiten voorbij komt. Hoe heette dat oude ziekenhuis ook alweer, heeft er ooit iemand gewoond in Tuindorp en hoe zat het met de Abraham Crijnssen in de oorlog? Het verhaal over de ontsnapping, vermomd als drijvend eiland, komt enkele van de zes passagiers bekend voor. Meneer Gongrijp weet direct het antwoord op de vraag hoe het ijzeren schip de mijnen wist te weren. ,,Ach joh, die mijnen waren van hout.’’

De meeste passagiers hebben een band met de marine. Vandaar dat de tocht vandaag ook over het marineterrein voert. De bus kan zonder problemen het bewaakte terrein op, Adriaan kan ondertussen bijna kwartetten met de ontheffingen die hij op zak heeft. De bus mag over de dijk, door duingebieden en kan ook probleemloos de Hondsbossche Zeewering op.

Water

Dat is een gouden kaart, want de wering bij Petten is in trek bij de bewoners van Den Koogh, De Zeester en Buitenveld, de Omring-locaties waarvoor Adriaan de uitstapjes verzorgt. Vooral met slecht weer is het er prachtig. ,,Al zijn er ook wel mensen die het dan eng vinden,’’ weet Adriaan. ,,Anderen zie je juist genieten als we in het water staan.’’

Eens per maand op stap

De bewoners kunnen eens per maand mee op stap. De meesten zouden wel vaker willen, maar daar ontbreekt de tijd voor. De bus wordt ook ingezet voor het vervoer van dementerende mensen die thuis wonen en naar een dagbehandeling gaan, daar moeten elke ochtend en middag ritten voor worden gemaakt. ,,Het grote voordeel is dat ik zo mensen al goed heb leren kennen voordat ze worden opgenomen,’’ zegt Adriaan.

Mannenbroeders!

Hij heeft een joviale persoonlijkheid en die valt goed bij de passagiers. Meneer Timmerman en Voorthuijzen grinniken als hij de prijs noemt die toegekend zal worden aan de passagier die onderweg de meeste goede antwoorden geeft. ,,Een geheel onverzorgde voetreis naar Napels.’’ Dat hij ze aanspreekt met ’Mannenbroeders!’ vinden ze duidelijk ook mooi, net als de mededeling tegen het eind van de rit dat hij ze ’naar de voederbak’ gaat brengen. De goede toon tijdens ’een mannenrit’.

Rode neus!

Onderweg zie je niet aan iedereen af dat hij geniet. Sommige passagiers kijken passief naar buiten, andere reageren veel meer. Meneer Voorthuijzen is wat dat laatste betreft de topscoorder. Hij roept bij het passeren van het reddingsmonument op het Helden der Zeeplein opgetogen uit: ,,Rode neus!’’ En hoort daarna met een lach aan hoe Adriaan de anekdote opdist. Wilhelmina kwam het monument met een borstbeeld van haar overleden echtgenoot onthullen en nog net op tijd werd ontdekt dat onbekenden de neus hadden gekleurd. Want de prins hield wel van een neut.

Mooie rit, hoor!

Na een tocht door onder meer Tuindorp, over het marineterrein, de dijk en de Oude Rijkswerf rijdt de bus na anderhalf uur weer voor bij De Zeester aan de Marsdiepstraat. Plotseling heeft iedereen haast om er uit te komen. ,,Dat gaat altijd zo,’’ weet Sanne, die er bij de mannen vriendelijk op aandringt dat ze nog even blijven zitten. Ze zijn bijna allemaal slecht ter been en moeten één voor één via de lift de bus uit. Het personeel dat hen met rollators opwacht ziet alleen maar blije gezichten. ,,Mooie rit, hoor!,, prijst meneer De Boer. De hele rit was hij stil, maar blijkbaar als een stille genieter.

Serie Helderse Courant

De Helderse Courant besteedt vanaf april 2012 iedere twee weken in de krant aandacht aan het thema 'dementie'.

Afbeeldingen Mannenbroeders De Zeester genieten van geheugen prikkelend bustochtje

Fotografie: Peter van Aalst Vorige foto Volgende foto
Fotografie: Peter van AalstAfbeelding 1/1

Contact met Omring

Vragen aan Omring 088 – 206 89 10 service@omring.nl

Omring in mijn buurt Voer uw postcode in en vind onze zorg en diensten in uw buurt.

24 uur per dag / 7 dagen per week 088 - 206 89 10