Ouders die bijzondere ervaringen met Omring Kraamzorg hebben opgedaan, vertellen hun verhaal.
Vriendschap voor het leven
Dit is een opmerkelijk verhaal. Want niet iedere kraamverzorgende wordt vriendin van iedere klant! We gaan bij Omring Kraamzorg ver als het gaat om verbinden en interesse in de klant, maar in dit geval klikte het zo goed, dat er een vriendschap is ontstaan. Iedere zwangerschap en geboorte is bijzonder, in de zin van mooi en uniek voor iedere moeder (en vader). De beide zwangerschappen van Nienke van Kuijk hebben bijzondere verhalen en gelukkig twee gezonde kinderen voortgebracht.
Prinsesje
Nienke: “Bij de bevalling van Robin moesten we met gillende sirenes naar het ziekenhuis, omdat ik met deze negenponder hulp nodig had van een vacuümpomp.” Thuisgekomen kon Nienke na de zware bevalling weinig doen, dus de kraamverzorgende had haar handen vol. Nienke: “Ze was net afgestudeerd, en zeer gedreven om alles heel goed te doen. Vooraf had ik me geen voorstelling van kraamzorg gemaakt, maar dit beviel me wel! Ze kwam met fruitcocktails aan mijn bed. Ik liet me als een prinsesje verwennen.”
Nieuw leven
“Tijdens de zwangerschap van Gwen heb ik met 26 weken een operatie ondergaan en een dubbele longontsteking weggewerkt. Later, drie weken voor ik uitgerekend was, lag mijn vader op sterven. Dat was heel dubbel, met nieuw leven in mij. Hij heeft het volgehouden tot hij zijn kleinkind zag; vier uur na de geboorte thuis reed Grietje mij in een rolstoel zijn ziekenhuiskamer binnen, de baby op schoot. De volgende dag, expres niet op haar geboortedag, gaf hij aan dat de stekker eruit mocht. En drie dagen na zijn overlijden, vierden we de tweede verjaardag van Robin.”
Terzijde
“Met de geboorte thuis kwam ook Grietje in mijn leven, als kraamverzorgende. Dat klikte zo goed, dat we nu gewoon vriendinnen zijn. Grietje heeft me geholpen met de speech voor mijn vader op de begrafenis, heeft op de kinderen gepast toen ik daarheen moest en heeft het verjaardagsfeestje georganiseerd. Nou, als je het hebt over cliënten terzijde staan, dan is Grietje het allerbeste voorbeeld!”
Kraamtijd met hindernissen
De kraamtijd is voor elke vrouw een unieke ervaring. Voor Marieke en Jos, eigenaar van een groot fruitteeltbedrijf, was de kraamtijd van hun derde kindje wel heel bijzonder…
Pluktijd
“We hebben al twee zoontjes”, vertelt Marieke, “en toen we daar onze dochter Quinty bij kregen, was het groot feest. Maar het was wel midden in de pluktijd van ons bedrijf. Dat betekent dat er 180 plukmedewerkers dag en nacht rondliepen en dat er in een korte periode kilo’s en kilo’s peren en appels van de bomen gehaald moesten worden. Ik heb van tevoren aangegeven dat ik daarom het liefst een kraamverzorgende wilde hebben die weet van aanpakken en die er geen probleem mee heeft als de heer des huizes weinig tijd heeft. De ouders van Afra hadden ook een groot bedrijf, dus zij snapte precies wat ik wilde.”
Op rolletjes
Afra de Wit (47) is negen jaar kraamverzorgende en bleek goed te passen bij het drukke gezin. De eerste twee dagen liep alles op rolletjes. Marieke: “Het was een drukte van belang en Jos was er slechts af en toe, maar met Quinty en mij ging het prima. Op zaterdagavond echter viel Jos van een ladder. Hij was erop geklommen om een probleempje met de deur van de schuur te verhelpen. De ladder schoof weg en hij viel plat op zijn rug.”
Extra hulp
“Had hij een dwarslaesie? Zou hij ooit nog kunnen lopen? Zondag bleven die vragen onbeantwoord en pas maandag hoorden we dat hij een ruggenwervel had gebroken, maar dat hij wel geopereerd kon worden. Dus de kans op verlamming was een stuk kleiner dan gevreesd. Het bedrijf moest echter ook gerund worden. Gelukkig konden de broer van Jos en mijn vader veel overnemen en van alle kanten kwam er extra hulp van familie en vrienden.”
Andere rol
De rol van de kraamverzorgende werd door het ongeval wat anders dan anders. “Omdat Jos niet naar de gemeente kon om Quinty aan te geven, is Afra met mij naar Hoorn gereden”, legt Marieke uit. “Bovendien verwende zij mij extra om me zo toch een leuke kraamtijd te bezorgen. Zij zette bijvoorbeeld iets lekkers voor me klaar na het rusten. En zij regelde dat er toch kraambezoek kon komen, zodat ik Quinty aan iedereen kon laten zien. En als ik het even niet meer zag zitten, praatte ze met me, zodat ik er weer tegen kon. Op haar laatste dag kreeg ik van Afra een kaart met de tekst: ‘Het was een kraamtijd met een traan van verdriet en van geluk’. En zo was het.”